Υπέροχα, γιορτινά λαζάνια με κολοκύθα, μπέικον και γκοργκονζόλα

Υπέροχα, γιορτινά λαζάνια με κολοκύθα, μπέικον και γκοργκονζόλα

Τα λαζάνια έχουν στο μυαλό μου πάντα μια γιορτινή διάθεση, αλλά ειδικά η συνταγή που σας παρουσιάζω σήμερα είναι φτιαγμένη για γιορτή! Έχουμε μια σπάνια σύνθεση απλών, χειμωνιάτικων υλικών, το καθένα με έντονο χαρακτήρα που με τη μαγειρική χρυσαφίζουν σε διάφορους τόνους και πέρα απ’ ότι  νοστιμίζουν το τελικό πιάτο, δημιουργούν υποσυνείδητα μια αίσθηση πολυτέλειας μαζί με θαλπωρή.

Κυβάκια κίτρινης γλυκιάς κολοκύθας παντρεύονται με καπνιστό καραμελωμένο μπέικον και τραγανά φουντούκια, για να κοντράρουν την υπόξινη κρεμώδη γκοργκονζόλα που δίνει ένα ατίθασο χαρακτήρα και  μοναδική γαστρονομική αξία σε ένα πιάτο οικιακής θαλπωρής, ανάγοντάς το σε γκουρμέ!

Η ιδέα της σύνθεσης ξεκίνησε διαβάζοντας κλασικές
Ιταλικές συνταγές όπου κολοκύθα και μπέικον συνδυάζονται σε χειμερινές πάστες.
Από εκεί και πέρα μου ήρθε η ιδέα να τα συνδυάσω σε λαζάνια και στη σύνθεση
πρόσθεσα τα φουντούκια για να δώσω μια τραγανή υφή και να ενισχύσω τη χειμερινή
λογική των υλικών. Όμως έψαχνα και το ιδανικό τυρί να τα συνοδέψει μέσα στη
σ/υνθεση ως τρίτο βασικό υλικό που θα ολοκληρωσει τις ισορροπίες.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Τρεις ιδέες μου ήρθαν στο μυαλό. Η πρώτη ήταν
να βάλω μετσοβόνε για να δέσει με τη καπνιστή λογική του μπέικον. Η δεύτερη, η
πιο safe ίσως, να βάλω μοτσαρέλα για να λειτουργήσει ήπια και ντροπαλά, αυξάνοντας τη
κρεμώδη αίσθηση, ώστε να αναδειχθούν τα δύο κεντρικά υλικά. Η τρίτη ιδέα, η πιο
ρισκέ,  ήταν να βάλω γκοργκονζόλα, για να
κοντράρει  τα δύο βασικά υλικά και να
δώσει χαρακτήρα, αλλά σε τέτοια αναλογία ώστε να μην τα καπελώσει κιόλας.

Έτσι ετοίμασα ένα ταψί λαζάνια βάζοντας σε
διαφορετικές θέσεις το καθένα από τα τρία διαφορετικά τυριά, ώστε να έχω
μερίδες που να έχουν το καθένα τυρί ξεχωριστά μέσα στο ίδιο ταψί. Έτσι μπορούσα
να αξιολογήσω στη πράξη τι πήγαινε τελικά καλύτερα μαζί με φίλους, που δεν
ήξεραν τι έχω κάνει ακριβώς. Το αποτέλεσμα ήταν φανερό μετά απ’ τη πρώτη
μπουκιά καθεμίας απ’ τις τρεις εκδοχές. Το μετσοβόνε βγήκε πιο υποτονικό απ’
ότι είχα φανταστεί, η μοτσαρέλα λειτουργούσε αρμονικά χωρίς όμως να φτιάχνει
χαρακτήρα στο πιάτο, αλλά η γκοργκονζόλα ήταν μακράν ο απόλυτος συνδυασμός και
μάλιστα στην αναλογία που επέλεξα!

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Το πιάτο ανέβηκε γαστρονομική κλάση με τη γκοργκονζόλα, γιατί κόντραρε ιδανικά τη γλύκα και τη καπνιστή αίσθηση των άλλων δυο βασικών υλικών, δημιουργώντας γευστικές εντάσεις τόσο-όσο. Καταφέρνει παράλληλα να ερεθίζει την όρεξή σου ν’ αποζητάς την επόμενη μπουκιά, πράγμα σπάνιο για συνθέσεις με τόσο ξεχωριστό χαρακτήρα, που συνήθως φέρνουν νωρίς κορεσμό.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Θεωρώ αυτό το πιάτο ένα απ’ τα καλύτερα που
έχω ποτέ δημιουργήσει, ακριβώς γιατί έχει εντάσεις, λεπτές ισορροπίες σε
γεύσεις και υφές και ξεχωριστό χαρακτήρα. Επίσης γιατί μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα
ως καθημερινό πιάτο οικογενειακής θαλπωρής αλλά και ως πιάτο που βγάζεις σε
επίσημο γιορτινό τραπέζι παρέα με ένα μεγάλο κρασί.  Είναι δε το πιάτο που σχεδιάζω να κάνω αυτό
το χειμώνα στα περισσότερα τραπέζια σπίτι μου, όταν βέβαια αυτό είναι εφικτό.

Χαρακτηριστικά του πιάτου:

Επειδή είναι μια σύνθεση με τρεις ξεχωριστές
παρασκευές θα το χαρακτήριζα ως μέτριας δυσκολίας, χωρίς όμως να έχει κάποια δυσκολία
ή μαγειρική πρόκληση, ώστε και ένας αρχάριος να μπορεί να ανταποκριθεί. Θα σας
πάρει περί την 1:40’ συνολικά, εφόσον συνδυάσετε σωστά την αλληλουχία των 3
πρώτων βημάτων, εκμεταλλευόμενοι τον κενό χρόνο στο καθένα. Μετά απ’ αυτό έχετε
να συνθέσετε τις παρασκευές με τα λαζάνια της Barilla και να τα ψήσετε στο φούρνο 40-50’, ανάλογα
με τον φούρνο σας. 

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Τα λαζάνια της Barilla είναι φτιαγμένα με σιμιγδάλι σκληρού σίτου, υψηλής  περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες και αυγό, οπότε θα απορροφήσουν υγρασία απ’ τη μπεσαμέλ καθώς ψήνονται στο ταψί και έτσι θα βγουν τέλεια σε υφή και πεντανόστιμα.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Προτείνω να προτιμήσετε κολοκύθα που έχει ήδη
καθαριστεί απ’ τον μανάβη ή το σούπερ μάρκετ, μια και αν δεν είστε εξοικειωμένοι
στο κόψιμο με μεγάλο κοφτερό μαχαίρι που θέλει δύναμη γιατί είναι πολύ σκληρή,
θα δυσκολευτείτε, άσε που είναι και επικίνδυνη διαδικασία.

Υλικά για ταψί 35 εκ.

1 κουτί Lasagne all’ uovo Barilla
1 κ. κολοκύθα καθαρισμένη και κομμένη σε μικρά κυβάκια 1 εκ.
500 γρ. μπέικον κομμένο σε μικρά κυβάκια 0,5 εκ.
500 γρ. Gorgonzola κομμένη σε μικρά κομμάτια
80 γρ. φουντούκια ακανόνιστα θρυμματισμένα στο γουδί
80 ml. ελαιόλαδο
1/8 κ.γ. μοσχοκάρυδο
αλάτι, πιπέρι

Για τη Μπεσαμέλ:

80 γρ. βούτυρο
80 γρ. αλεύρι
1 λτ. γάλα ζεστό
1/8 κ.γ. μοσχοκάρυδο
70 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
αλάτι, πιπέρι

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Διαδικασία Παρασκευής:

1. Καραμελώστε το μπέικον:

Κόψτε το μπέικον σε μικρά κυβάκια, περίπου 0.5
εκ. ανά πλευρά. Βάλτε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι σε μεσαία ένταση και
προσθέστε το ελαιόλαδο. Βάλτε το μπέικον μέσα και σιγομαγειρέψτε το για περίπου
15 λεπτά, ώστε να χάνει σταδιακά το λίπος του και να καραμελώνει, να παίρνει
βαθύ χρυσαφί χρώμα και τραγανή υφή. Αν στο τηγάνι σας μπαίνει καπάκι με
δυνατότητα διαφυγής υδρατμών, βάλτε το για να αποφύγετε το να λερώσει η κουζίνα
από πιτσιλιές και να επιταχύνετε ελαφρά τη διαδικασία καραμελώματος. Όταν
ολοκληρωθεί η διαδικασία, αφαιρέστε το μπέικον σε ένα μπολ και αφήστε στο
τηγάνι όλο το λίπος και ελαιόλαδο, χωρίς να σβήσετε.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

2. Ετοιμάστε τη κολοκύθα με το φουντούκι:

Όσο καραμελώνετε το μπέικον, κόψτε τη κολοκύθα
σε μικρά κυβάκια, λίγο πιο μεγάλα απ’ τα αντίστοιχα του μπέικον και σπάστε λίγο
τα φουντούκια σε ακανόνιστα μεγέθη, χωρίς να γίνουν σκόνη. Ρίξτε τα κυβάκια
κολοκύθας στο τηγάνι που καραμελώσατε το μπέικον, το οποίο εξακολουθεί να είναι
σε μεσαία ένταση,  και ανακατέψτε κάθε
τόσο. Στα 15΄περίπου λεπτά που έχει μαραθεί αρκετά η κολοκύθα, προσθέστε αλάτι,
πιπέρι και μοσχοκάρυδο και στη συνέχεια τα τριμμένα φουντούκια Ανακατέψτε καλά,
αφήστε μερικά λεπτά ακόμη να μαλακώσει η κολοκύθα ωστε να τρώγεται ευχάριστα,
δοκιμάστε και κλείστε το μάτι.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

3. Ετοιμάστε τη μπεσαμέλ:

Όσο μαγειρεύετε τη κολοκύθα ετοιμάστε και τη
μπεσαμέλ σε άλλο μάτι. Πάρτε μια μεσαία αντικολλητική κατσαρόλα και βάλτε τη σε
μεσαία ένταση. Βάλτε μέσα το βούτυρο να λιώσει και όταν λιώσει προσθέστε το
αλεύρι και ανακατέψτε με ένα σύρμα να δημιουργήσετε ένα ρου (roux). Αφού μαγειρέψετε το
ρου για 1 λεπτό, αρχίστε να προσθέτετε το ζεστό γάλα σταδιακά ανακατεύοντας και
αραιώνοντας το πηκτό κολλώδες μείγμα της μπεσαμέλ. Όταν έχετε βάλει περίπου τη
μισή ποσότητα του γάλακτος, η μπεσαμέλ θα έχει λογικά αραιώσει, θα είναι χωρίς
σβόλους απ’ το ανακάτεμα με το σύρμα, οπότε μπορείτε να προσθέσετε το υπόλοιπο
γάλα, αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και τη περισσότερη ποσότητα της παρμεζάνας
(κρατείστε λίγη για να πασπαλίσετε πάνω απ’ τα λαζάνια). Θα τη δουλέψετε λίγο ακόμη
(2’-4’) με το σύρμα πάνω στην εστία μέχρι να αρχίσει να ξαναπήζει. Όταν αρχίσει
να χύνεται σχετικά αργά απ’ το σύρμα, τότε είναι έτοιμη για τα λαζάνια.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

4. Ετοιμάστε τα λαζάνια σε στρώσεις:

Βάλτε τον φούρνο να προθερμανθεί στους 180°C, πάνω-κάτω αντιστάσεις.

Στο ταψί που επιλέξατε (κατά προτίμηση κεραμικό
ή πυρέξ για να βγει στο τραπέζι) περάστε τον πάτο με λίγη μπεσαμέλ να δώσει
υγρασία και λιπαρότητα στη πρώτη στρώση λαζάνια. Κάντε τη πρώτη στρώση από
λαζάνια και καλύψτε μεγάλα τυχόν κενά βάζοντας κάποιες λωρίδες από λαζάνια. Ρίξτε
από πάνω το 1/3 της φάρσας κολοκύθας, το 1/3 του μπέικον, το 1/3 της
γκοργκονζόλας σε μικρά κομμάτια και 2 κουτάλες μπεσαμέλ ακανόνιστα. Στρώσε
δεύτερη στρώση λαζάνια και κάντε το ίδιο και τρίτη επίσης. Καλύψτε  από πάνω τη τρίτη στρώση με λαζάνια και
απλώστε άνω στα λαζάνια όλη την υπόλοιπη μπεσαμέλ. Πασπαλίστε λίγη παρμεζάνα,
μοσχοκάρυδο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι πάνω απ’ τη μπεσαμέλ και τα λαζάνια είναι
έτοιμα για φούρνο.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

5. Ψήστε τα λαζάνια:

Στον προθερμασμένο φούρνο στους 180°C, με πάνω-κάτω
αντιστάσεις, βάλτε τα λαζάνια σε μεσαίο ράφι να ψηθούν για περίπου 40’-50’
(ανάλογα με τον φούρνο) ώστε η μπεσαμέλ από πάνω να ψηθεί και να πάρει έντονο
σκούρο χρυσαφί χρώμα κατά μέρη. Βγάλτε το ταψί απ’ τον φούρνο και αφήστε το για
20’ περίπου να καταλαγιάσει η θερμοκρασία, να δέσουν οι γεύσεις και να κόβεται
καλύτερα σε κομμάτια. Κόβετε σε 8 κομμάτια (ανάλογα και με το ταψί σας) και σερβίρετε
στα πιάτα.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Σερβίρισμα:

Τα λαζάνια αυτά δεν χρειάζονται τίποτα άλλο
πέρα από φρεσκοτριμμένο πιπέρι, μια τραγανή πράσινη σαλάτα από δίπλα, ένα
μεγάλο κόκκινο κρασί και πολύ όρεξη! Είναι μια χειμωνιάτικη γιορτή γεύσεων,
υφών και χρωμάτων στο πιάτο σας και ταιριάζουν με κάθε επίσημο ή και όχι
τραπέζι.

Λαζάνια φούρνου κολοκυθα μπείκον γκοργκονζόλα

Εμείς σερβίραμε στα πολύ φινετσάτα πιάτα της σειράς Dantelle της ΙΩΝΙΑ , έχοντας μαγειρέψει τις 3 παρασκευές σε αντικολλητική
κατσαρόλα
και τηγάνι
Magic Fest
.

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Υπέροχα, γιορτινά λαζάνια με κολοκύθα, μπέικον και γκοργκονζόλα ? Καλή όρεξη

Ζυμαρικά με λεμόνι και δυόσμο, ελαφριά, δροσερά, αρωματικά & εντελώς Μεσογειακά!

Ζυμαρικά με λεμόνι και δυόσμο, ελαφριά, δροσερά, αρωματικά & εντελώς Μεσογειακά!

Η ιδέα των ζυμαρικών με λεμόνι, σε πρώτη εντύπωση ξενίζει αρκετό κόσμο στην Ελλάδα, μέχρι να συνειδητοποιήσει βέβαια το πόσο απολαμβάνει το λεμονάτο κρέας ή κοτόπουλο με μακαρόνια. Εκεί βέβαια η λεμονάτη σαλτσα που έγινε για το κρέας αναμιγνύεται με τα ζυμαρικά που αποτελούν συνοδευτικό, αλλά εδώ μιλάμε για το δέσιμο των ζυμαρικών με σάλτσα λεμονιού ως τα μόνα δύο πρωταγωνιστικά στοιχεία του πιάτου.

Ως λάτρης των όξινων γεύσεων, απ’ τη πρώτη φορά που δοκίμασα Ιταλικής λογικής ζυμαρικά με λεμόνι, τα λάτρεψα και έχω δοκιμάσει στη πορεία αρκετές παραλλαγές με διαφορετικές προσεγγίσεις.

Μπορεί κανείς να προσεγγίσει τεχνικά τη σάλτσα
λεμονιού με βούτυρο, με λευκό κρασί, με κρέμα γάλακτος ή και με ζωμό, εκδοχές
που θα βρείτε σε ιταλικές συνταγές pasta
al limone. Όμως εγώ προτίμησα την απλούστερη και λιτή
εκτέλεση της σάλτσας χρησιμοποιώντας μόνο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, χυμό
λεμονιού και το ξύσμα του. Η σάλτσα δημιουργείται σε 5’ καθώς μετά από λίγο
ανακάτεμα, σταγόνες του λεμονιού ισομοιράζονται στο ελαιόλαδο και ένα μέρος της
ποσότητας τους εξατμίζεται, αφήνοντας όμως την οξύτητά του στη σάλτσα που
δημιουργείται. Στο τέλος τα ζυμαρικά ανακατεύονται καλά με το “λεμονάτο ελαιόλαδο” και μεταφέρουν στο στόμα
όλη τη Μεσογειακή φρεσκάδα του συνδυασμού.

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

Για μια τέτοια συνταγή επέλεξα ως ιδανικό
σχήμα ζυμαρικού, τα Fusilli της Barilla, τις γνωστές βίδες. Γιατί
οι βίδες έχουν τόσο μεγάλη επιφάνεια ζυμαρικού η καθεμία, ώστε μπορούν να
μεταφέρουν σχετικά μεγαλύτερη ποσότητα απ’ αυτή τη λεπτή και φινετσάτη, ελαιώδη
σάλτσα λεμονιού, στη κάθε μπουκιά. Η γεύση, υφή και σύσταση της σάλτσας είναι
τέτοια, που ζητά ένα τέτοιο ζυμαρικό που έχει τη δυνατότητα να κουβαλήσει
περισσότερη σάλτσα απ’ ότι ένα απλό σπαγγέτι ή λινγκουίνι.

Η ιδέα αυτού του πιάτου είναι να εκφράσει τη Μεσογειακή καλοκαιρινή αύρα, όπως θα την βίωνε κάποιος στις γεμάτες από λεμονιές, ακτές του Αμάλφι ! Έτσι, η φυτική λιπαρότητα του ελαιόλαδου με την οξύτητα του λεμονιού παντρεύτηκαν με φρέσκο δυόσμο, που δροσίζει και γεμίζει τον ουρανίσκο αρώματα φρεσκάδας, κάνοντας το όλο πιάτο πιο αισιόδοξο, πιο χαρούμενο, πιο ζωντανό!

Αυτό, είναι ένα ακόμη πιάτο Ιταλικής
μαγειρικής κουλτούρας, όπου με ελάχιστα καθημερινά και απλά υλικά  δημιουργείται μια σύνθεση που έχει γευστική
υπεραξία καθώς οικείες, αγαπημένες γεύσεις, εκφράζονται μονοσήμαντα, με ένταση
και σαφήνεια.

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Πολύ εύκολη και μινιμαλιστική συνταγή, των 12 λεπτών. Αποτελεί την πιο απλή και λιτή εκδοχή της ιδέας ζυμαρικών με λεμόνι. Οι βίδες με λεμόνι, κάλλιστα τρώγονται και κρύες σαν σαλάτα!

Εναλλακτικές προσεγγίσεις θα ήταν η χρήση βούτυρου μαζί με το λάδι για να κάνει τη σάλτσα πιο βουτυράτη, η χρήση κρέμας γάλακτος για να δώσει μια λιπαρή αντίθεση στο όξινο του λεμονιού και να αγκαλιάσει τα ζυμαρικά με πιο πληθωρική υφή, η χρήση λευκού κρασιού παράλληλα με οποιαδήποτε απ’ τις πιο πάνω προσεγγίσεις, και τέλος, η χρήση ζωμού για να εμπλουτίσει γευστικά τη σάλτσα βοηθώντας παράλληλα στο δέσιμο.

Αλλά εγώ όπως πάντα, προτείνω την μινιμαλιστική, λιτή και μονοσήμαντη εκδοχή με ελαιόλαδο και λεμόνι της συνταγής.

Υλικά για 4 άτομα

500 γρ. Fusilli Barilla
3 λεμόνια , το ξύσμα και τον χυμό
100 ml. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
3-4 κλωνάρια φρέσκου δυόσμου, ψιλοκομμένα
χοντρό αλάτι, τριφτό πιπέρι

για το σερβίρισμα, προαιρετικά: 70 γρ. παρμεζάνα τριμμένη ή εναλλακτικά ψιλοκομμένη φέτα, μανούρι ή ανθότυρο

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

Διαδικασία Παρασκευής:

1. Βράζετε τα Fusilli:

Σε μεγάλη κατσαρόλα βάζετε 4 τουλάχιστον λίτρα
νερό και το φέρνετε σε βρασμό με κλειστή τη κατσαρόλα. Βγάζετε το καπάκι και
ρίχνετε 2 κουταλιές σούπας χοντρό αλάτι. Αφού κοχλάσει, ρίχνετε τα Fusilli και τα ανακατέυετε
με μια κουτάλα. Βάλτε το χρονόμετρο στα 10’ (θέλουν 11’ κανονικά, αλλά θα τα
αφήσετε και περίπου 1 λεπτό στο τηγάνι με τη σάλτσα στο ανακάτεμα). Στη
διάρκεια του δεκαλέπτου τα ανακατεύετε κάθε τόσο, να μη κολλήσουν στον πάτο.
Όταν είναι έτοιμα προχωράτε στο βήμα 3.

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

2. Ετοιμάζετε την σάλτσα:

Όσο βράζουν τα ζυμαρικά, σε μεγάλο τηγάνι και σε μεσαία ένταση, ρίχνετε το ελαιόλαδο και περιμένετε να ζεσταθεί, χωρίς να κάψει (να μην υπερβεί τους 100C). Προσθέτετε τον χυμό απ’ τα στυμμένα λεμόνια και τα 2/3 απ’ το ξύσμα λεμονιού και ανακατεύετε ελαφρά με ένα σύρμα ή κουτάλα ώστε το λεμόνι να μοιραστεί στον όγκο του λαδιού. Αφήνετε να σιγοβράσει το λεμόνι και να πάρει λίγο χρώμα το ξύσμα, για περίπου 5-7 λεπτά. Αν δεν έχουν γίνει τα fusilli, σβήνετε το μάτι, αν έχουν γίνει προχωράτε στο βήμα 3. 

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

3. Ολοκληρώνετε:

Όταν τα ζυμαρικά φτάσουν στο 10λεπτο,
ξανανάβετε το μάτι με τη σάλτσα (αν το είχατε σβήσει) και τα ρίχνετε σταδιακά
με σουρωτή κουτάλα μέσα στο τηγάνι. 
Ανακατεύετε καλά να πάει η σάλτσα παντού στις βίδες και προσθέτετε τον
ψιλοκομμένο δυόσμο.

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

Σερβίρισμα:

Σε κάθε πιάτο αφού σερβίρετε τις βίδες, πασπαλίζετε από πάνω λίγο απ’ το ξύσμα λεμονιού που είχατε κρατήσει. Ταιριάζει πολύ το φρεσκοτριμμένο πιπέρι και αν θέλετε τριμμένο τυρί προτιμήστε  λίγη παρμεζάνα, αλλά δεν την έχουν ανάγκη. Επίσης ταιριάζει ψιλοκομμένη φέτα, μανούρι ή ανθότυρο. Τέλος, ό,τι περισσέψει (λέμε τώρα…) το κάνετε κρύα σαλάτα για την επόμενη!

Βίδες σάλτσα λεμόνι δυόσμο

Εμείς σερβίραμε στα πολύ κομψά βαθιά πιάτα της
σειράς Mediterraneo της ΙΩΝΙΑ, φτιάξαμε τη σάλτσα σε
μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι
και βράσαμε τα ζυμαρικά σε
αντικολλητική κατσαρόλα της Fest

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Ζυμαρικά με λεμόνι και δυόσμο, ελαφριά, δροσερά, αρωματικά & εντελώς Μεσογειακά! ? Καλή όρεξη

Τορτιλιόνι με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι: η πεμπτουσία της Cucina Povera

Τορτιλιόνι με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι: η πεμπτουσία της Cucina Povera

Το κρεμμύδι ως κύριο υλικό μιας σάλτσας ζυμαρικών μπορεί να μην είναι πολύ γνωστό ή διαδεδομένο ακόμη και στην Ιταλία, πέρα απ’ τον Νότο, αλλά το θεωρώ ένα αριστουργηματικό πιάτο της cucina povera. Και είναι ένα πιάτο όλων των εποχών, καθώς η λιτότητά του ταιριάζει με τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες ενώ η πληθωρικότητά του με τις χειμωνιάτικες.

Η συνταγή της σάλτσας με καραμελωμένα κρεμμύδια και κουκουνάρι είναι δικιάς μου έμπνευσης, και σχεδιάστηκε αφού μελέτησα πολλές αυθεντικές Iταλικές συνταγές, για να συνδυάσει το βαθύ μέλωμα του κρεμμυδιού με την ανάλαφρη τραγανότητα του καβουρντισμένου κουκουναριού.

Όλα αυτά ζητάνε ένα νόστιμο, αλντέντε ζυμαρικό που να κρατά πάνω του τη σάλτσα και το λάδι που αποτελεί τη βάση της. Η επιλογή μου ήταν το Τορτιλιόνι της Barilla (Tortiglioni), ένα ζυμαρικό που μοιάζει με το ριγκατόνι αλλά αντί να έχει τις ρίγες παράλληλα με το μήκος του, τις έχει διαγώνια και είναι μάλιστα πιο βαθιές. Το αποτέλεσμα είναι ότι μπορεί να λειτουργήσει ιδανικά στην περίπτωση της πολύ ιδιαίτερης σάλτσας από καραμελωμένα κρεμμύδια της συνταγής μας.

μακαρόνια ζυμαρικά με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

Γιατί όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες κρατά πάνω του το λάδι που έχει νοστιμίσει απ’ το μαγείρεμα των κρεμμυδιών και βέβαια τα ίδια τα κρεμμύδια.  Αυτός είναι ο κύριος ρόλος ενός ζυμαρικού ώστε να είναι κατάλληλο για να ταιριάξει με μια σάλτσα, το πως δηλαδή θα την «κουβαλήσει στις πλάτες του». Αλλά πέρα απ’ αυτό, το Τορτιλιόνι αποδείχτηκε και πεντανόστιμο  σαν πάστα, πράγμα πολύ σημαντικό σε συνταγές που έχουν ελάχιστα υλικά.

Κατά τα άλλα ο συνδυασμός κρεμμύδι-κουκουνάρι είναι εντελώς Ιταλικής λογικής, οπότε χωρίς να έχω δει την συγκεκριμένη συνταγή σε Ιταλικό site ή βιβλίο μαγειρικής, δεν μπορώ παράλληλα να φανταστώ Ιταλό που δεν θα αισθανόταν οικεία με αυτό το πιάτο. Επί της ουσίας τώρα, το πιάτο είναι μαγικά νόστιμο μέσα στην απόλυτη απλότητά του. Δοξάζει το κρεμμύδι σε πρώτο ρόλο, στην ιδανική μορφή του, καραμελωμένο σε ελαιόλαδο με λίγο κρασί, που επέλεξα λόγω καλοκαιριού να είναι λευκό. Εύκολα θα έβαζα κόκκινο κρασί το χειμώνα, για να δώσω και μεγαλύτερες εντάσεις στο χρώμα.

Η τεχνική για το καραμέλωμα των κρεμμυδιών είναι απλή, αλλά θέλει υπομονή. Τα χοντροκομμένα κρεμμύδια μπαίνουν σε μεγάλο τηγάνι με ελαιόλαδο και σοτάρονται σε υπερβολικά χαμηλή ένταση, ώστε να βγάλουν μόνα τους τα σάκχαρα που κρύβουν χάνοντας σιγά-σιγά τον όγκο τους από την υγρασία που περιέχουν. Στη μέση της διαδικασίας μπαίνει το κρασί, που προσφέροντας υγρά, προσθέτει χρόνο για το μέλωμα και έτσι καταλήγει κανείς με κρεμμύδια που έχουν μαραθεί και είναι γεμάτα γλύκα.

μακαρόνια ζυμαρικά με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

Υπάρχουν κι άλλα υλικά που θα μπορούσαν να μπουν στη συνταγή και χρησιμοποιούνται σε αντίστοιχες Ιταλικές εκδοχές, που τα έχω σημειώσει ως προαιρετικά. Πιστεύω όμως ότι πριν αρχίζει να πειραματίζεται κάποιος με έξτρα υλικά πάνω σ’ αυτη τη βάση, αξίζει έστω και για μια φορά να δοκιμάσει την συγκεκριμένη συνταγή με τα ελάχιστα συστατικά της, όπως ακριβώς την καταγράφω.

μακαρόνια ζυμαρικά με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

Γιατί μέσα απ’ αυτή τη συνταγή, θα συνειδητοποιήσει το πόση νοστιμιά μπορεί να γεννηθεί από ελάχιστα, ταπεινά και οικεία υλικά, που με ένα τσικ τεχνικής προσφέρουν σαφήνεια γεύσεων και υφών με εντάσεις απολαύσεων!

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Εύκολη συνταγή με ελάχιστα υλικά που απαιτεί υπομονή στο καραμέλωμα των κρεμμυδιών και εγρήγορση στο καβούρντισμα των κουκουναριών καθώς είναι εύκολο αν ξεχαστεί κανείς να τα κάψει. Συνολικά θα σας πάει περί τα 25’ με συντονισμό του μαγειρέματος των κρεμμυδιών με το βράσιμο των Τορτιλιόνι.

Θεωρώ απαραίτητο το να επιλέξετε το πιο αυθάδες Pecorino Romano ως το τριμμένο τυρί που θα συνοδέυσει το πιάτο και όχι την εξευγενισμένη Parmigiano του Βορρά. Γιατί το πεκορίνο με τις αλμυρές οξύτητές του ως πρόβιο τυρί, κοντράρει καλύτερα τη γλύκα του κρεμμυδιού, πέρα του ότι και πολιτισμικά, ανήκει στη κουζίνα της Νότιας Ιταλίας, την οποία η συνταγή μου εκφράζει 100%.

μακαρόνια ζυμαρικά με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

Υλικά για 4 άτομα

500 γρ. TORTIGLIONI BARILLA
6-8 μεσαία ξερά κόκκινα κρεμμύδια, κομμένα σε φέτες
50 γρ. κουκουνάρι
80 ml. παρθένο ελαιόλαδο
100 ml. λευκό κρασί
αλάτι, πιπέρι

στα πιάτα (προαιρετικά)
100 γρ. τριμμένο Πεκορίνο Ρομάνο

Ιδέες για προαιρετικά επιπλέον υλικά στη σάλτσα (όχι όλα μαζί)

ένα κλωνάρι δεντρολίβανο (για να δώσει αρώματα)
ή/και 50 γρ. σταφίδες (για να συμπληρώσουν τη γλύκα του κρεμμυδιού και να πιούν το κρασί)
ή 120 γρ. μπέικον (για να δώσουν κρεάτινη καπνιστή γεύση & επιπλέον λιπαρότητα)

Διαδικασία Παρασκευής:

μακαρόνια με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

1. Καραμελώνετε τα κρεμμύδια:

Σε μεγάλο τηγάνι βάζετε το λάδι να κάψει σε μεσαία ένταση, ρίχνετε τα κρεμμύδια, ανακατεύετε και σε 3 λεπτά χαμηλώνετε την ένταση στο ελάχιστο (στο 1). Κάθε 5’ λεπτά ανακατεύετε τα κρεμμύδια που μαραίνονται σιγά-σιγά καραμελώνοντας σταδιακά μόνα τους. Στα 15-20’ όταν έχουν πάρει χρώμα και έχουν μαραθεί αρκετά, προσθέτετε το κρασί, αλάτι και πιπέρι. Ανακατεύετε πάλι ανά πεντάλεπτο, προσέχοντας  να μην αρχίσουν να καίγονται. Ιδανικά θα τ’ αφήσετε μέχρι 35’-40’ συνολικά να σιγομελώσουν στο 1. Αν όμως δείτε ότι αρχίζουν να καίγονται πριν φτάσετε το 40λεπτο (μια και κάθε μάτι λειτουργει διαφορετικά), απλά κλείνετε την εστία και σταματάτε το αργό σοτάρισμα.

μακαρόνια με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

2. Καβουρντίζετε τα κουκουνάρια

Σε παράλληλη διαδικασία, βάζετε ένα άλλο μικρό
τηγάνι να κάψει σε χαμηλή ένταση και ρίχνετε τα κουκουνάρια να πάρουν χρώμα για
3’ περίπου προσέχοντας να τα ανακατέψετε στο μεσοδιάστημα για να καβουρντιστούν
από παντού. Θέλει προσοχή να μην σας ξεφύγει γιατί καίγονται πολύ εύκολα, αν τα
ξεχάσετε ένα λεπτό παραπάνω. Τα αφήνετε σε ένα μπολάκι μέχρι να έρθει η ώρα του
σερβιρίσματος.

μακαρόνια με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

3. Βράζετε τα ζυμαρικά:

Όταν τα κρεμμύδια είναι στα 25’-30’
σοταρίσματος, σε μεγάλη κατσαρόλα με τουλάχιστον 4-5 λίτρα νερό, προσθέτετε
αλάτι αφού βέβαια το νερό έχει πάρει βράση. 
Μόλις καταλαγιάσει ο κοχλασμός, ρίχνετε τα Tortiglioni 
και ανακατεύετε κάθε τόσο, κυρίως τα πρώτα 2-3
λεπτά. Στα 12 λεπτά είναι έτοιμα.

μακαρόνια με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

4. Ρίχνετε τα ζυμαρικά στη σάλτσα και ολοκληρώνετε:

Μόλις τα ζυμαρικά είναι έτοιμα, είτε τα σουρώνετε
(κρατώντας ένα ποτήρι απ’ το νερό τους για πιθανό φρεσκάρισμα μετά), είτε τα
ρίχνετε κατευθείαν με κουτάλα σουρώματος στο τηγάνι με τα κρεμμύδια. Τα
ανακατεύετε και προσθέτετε τα καβουρντισμένα κουκουνάρια.

μακαρόνια με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι

Σερβίρισμα:

Σερβίρετε προσθέτοντας κατά βούληση τριμμένο πεκορίνο Ρομάνο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Εμείς σερβίραμε τα τορτιλιόνι μας στα βαθιά πιάτα της σειράς ΕΞΟΧΗ της ΙΩΝΙΑ, Βράσαμε τα τορτιλιόνι μας σε αντικολλητική κατσαρόλα της Fest . Επίσης καραμελώσαμε τα κρεμμύδια και καβουρντίσαμε τα κουκουνάρια σε δυο διαφορετικά αντικολλητικά τηγάνια Fest, όπως πάντα.

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Τορτιλιόνι με καραμελωμένο κρεμμύδι και κουκουνάρι: η πεμπτουσία της Cucina Povera ? Καλή όρεξη

மூன்று வியப்புகள்!!! பகுதி – 3

மூன்று வியப்புகள்!!! பகுதி – 3

1958 – ல் நான் துணை விடுதிக் காப்பாளனாகப் பொறுப்பேற்ற போதுதான், விடுதி வரவு – செலவுகளைக் கண்காணிக்கவும், கணக்கு எழுதவும் தனியாகக் கணக்கர் நியமிக்கப் பட்டார். எனது உடன் பிறவாச் சகோதரர் முகம்மது பாரூக்தான் விடுதியின் முதல் தனிக் கணக்கர். அப்போது, “இச் சீட்டு கொண்டு வருபவரிடம், கல்லூரிச் செல்வுக்கு ருபாய் …………. கொடுத்தனுப்பிக் கணக்கில் எழுதிக் கொள்ளவும்” என்று தாளாளர் ‘ரோக்கா’ (ஆணைச்சீட்டு) அனுப்புவார்.
இரும்புப் பெட்டியில் பணம் இருந்தாலும், விடுதிப் பணத்தைக் கல்லூரிச் செலவுக்குப் பயன் படுத்துவதை ஒப்பாமல், “பணம் கிடையாது” என்று அதே ரோக்காவின் பின் பக்கத்தில் எழுதித் திருப்பி அனுப்பிவிடுவேன்! இதனை மேlல் அதிகாரிகளுக்குக் கீழ்ப் படியாமை (insubordination) என்று நினைவூட்டுவார், சகோதரர் பாரூக். குற்றமோ இல்லையோ, தாளாளர் இதுக்காக என்னைக் கண்டித்ததும் இல்லை; தண்டித்ததும் இல்லை! “முதல்வர் தனக்கோடி, இரும்புப் பெட்டிக்கு, சரியான பூதத்தைக் காவலாகப் போட்டிருக்கிறார்!” என்று மட்டும் சொல்வார்!
நிறுவனங்களின் வரவு செலவுக் கணக்கைக் கடுமையாகக் கண்காணிப்பார்! அவர் அறியாமல் யாரும் எதையும் சுருட்டிவிட முடியாது! யார் என்ன செய்கிறார்கள்; என்ன பேசுகிறார்கள் என்ற செய்திகளெல்லாம் அவர் காதுகளுக்குப் போய்ச் சேர்ந்து கொண்டே இருக்கும்!
அவரோடு பழகியவர்கள் பலர், “நாம் வயைத் திறப்பதற்கு முன்பே நம் மனத்தில் உள்ளதை, உள்ளபடி எப்படிச் சொல்லி விடுகிறார்?” என்று வியப்பார்கள்! ‘தாளாளருக்குக் குறிப்பு உணரும் கூர்த்த அறிவு உண்டு’ என்பது உண்மையே! ஆனாலும், இதில் மாயம், மர்மம், மந்திரம், தந்திரம் ஏதும் இல்லை! அவரது தந்தை ஜனாப் அபுல் ஹசன் மரைக்காயர், நகரத் தந்தையாகப் பதவி வகித்த காலத்திலேயே ஊர் நடப்புகளையும் பழகியவர்களின் நடவடிக்கைகளையும் அறிந்து கொள்வதில் அவருக்குத் தனிச் சுவை இருந்தது!
“எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்
வல்லரிதல் வேந்தன் தொழில்”
என்ற வள்ளுவன் வாக்கிற்கேற்ப ‘வேந்தன் தொழிலை’க் குறுகிய வட்டாரத்தில் திறம்படச் செய்து வந்தார்! ஆனால் ஷேக்ஸ்பியர் சொல்லியது போல, எல்லாருக்கும் காதுகளைத்தான் கொடுப்பாரே ஒழிய,முடிவு அவருடையதாக்வே இருக்கும்!
1966 – ஆம் ஆண்டு என்னைப் பொறுப்பாள ராகப் போட்டுக் கல்லூரிச் சிற்றுண்டி விடுதியை (Canteen) ஆரம்பித்தார். நான் வகுப்ப்க்குப் போகும் வேளைகளில் என் தம்பி பொன்னுசாமியும், பழைய மாணவர் இருளப்பனும் கண்காணிப்பார்கள். அவர்கள் இலவசமாகத் தேநீர் குடிக்கிறார்கள். அவகக் சிற்றுண்டியும் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று தாலா ல்ரின் காதில் ஓதிவ்ட்டார்கள். அவர் கூப்பிட்டுக்கேட்டார். நான் அன்றாடக் கணக்குத் தாள்களை அவரிடம் காட்டினேன்! அதில் த.ஜெ. (பொ) பற்று, த.ஜெ. (இ) பற்று என்று போட்டிருப்பது, என் தம்பியும் இருளப்பனும் சாப்பிட்டதற்கான பற்று விவரம் என்பதை எடுத்துரைத்தேன் .
மற்றொரு சமயம் சிற்றுண்டி விடுதிச் சமையல் காரருக்கு, அவரது மனைவியின் பேறு காலச்செலவுக் கென்று ரூ. 75/= கொடுத்தேன். அது பற்றியும் விசாரித்தார். “என்னிடம் வேலை பார்ப்பவருக்கு என் கைப் பணத்தைக் கொடுக்க யாரைக் கேட்கவேண்டும். சிற்றுண்டி விடுதிக் கணக்குப் பற்று எழுதி இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்” என்று சொன்னேன்.
நேர்மையாலருக்கு அவருடைய நெஞ்சில் சிறப்பான இடம் உண்டு. எந்தச்சூழ் நிலையில் யாரை முதல்வராக போட்டால் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று யோசித்துப் பொறுக்கி எடுப்பார்!முதாவ்வர்களுக்கான பல த்தகுதிகளில் நேர்மையை முக்கிய மாக மதிப்பார். ஒரு சமயம் “கல்லூரி முதல்வருக்கு முக்கியமாக என்ன தகுதி இருக்கவண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்? “ என்று என்னைக் கேட்டார். “நன்றாகக் கணக்குப் பார்க்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்”. என்று பதில் கூறினேன். “நேர்மையானவராக இருக்கவேண்ட்மையா” என்றார் அவர்.
அறக் கொடை நிறுவனம், கல்விக் கூடங்கள், விடுதி ஆகியவற்றின் வருவாயையும் பேணி, ஒவ்வொரு பைசாவும் பெரும் பயனைத் தரும் வகையில், சிக்கனமாகச் செலவிட்ட நிதித்துறைச் சூரர் தாளாளர்!

பேராசிரியர் த. ஜெயராஜன், எம்.ஏ.,
வரலாற்றுத் துறை,
கா.மு.கல்லூரி.

Source link
மூன்று வியப்புகள்!!! பகுதி – 3 ? Καλή όρεξη

தென்றல்: வா.. வரையும் சரித்திரச் சித்திரம் – பகுதி

தென்றல்: வா.. வரையும் சரித்திரச் சித்திரம் – பகுதி

சர்க்கரை நிர்வாகம் பகுதி – 9

உமர் தம்பி துபையில் அல் குசைஸ் பகுதியில் வாழ்ந்தார். நானும் நாடு திரும்பும் வரை உமரோடு வாழ்ந்திருந்தேன். பிள்ளைகளுக்கு கல்வியில் உதவி செய்தல் என் போழுதுபோக்கானது. உமரின் பொழுதுபோக்கு என்னவாக இருந்திருக்கும் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை. உறவினர்களும் நண்பர்களும் அடிக்கடி வந்து போவர்கள். வீடு எப்போதும் கலகலப்பாக இருக்கும். அமீரகத்தில் வாழ்ந்திருந்த நாட்களில் மறக்கமுடியாதவை அல் குசைஸ் வாழ்க்கை.

உமர்தம்பி 1983 –ல் துபாய் வந்தார். ஈராண்டுகளுக்குப் பின் விடுப்பில் நாடு திரும்பினார். அல்ஹம்துலில்லாஹ்! அப்போது நல்ல உடல் நலத்தோடு இருந்தார். இரண்டு மாத விடுமுறையை மகிழ்ச்சியோடு கழித்துவிட்டு துபாய் திரும்பினார். இப்போது அவர் உடலில் மாற்றத்தைப் பார்தேன். உடல் மெலிந்திருந்தார். விளக்கம் கேட்டபோது தனக்கு சர்க்கரை நோய்க்கான அறிகுறிகள் இருப்பதாகச் சொன்னார். இப்போது உடலைக் கவனிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் அவருக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. உணவில் மிகவும் கட்டுப்பாட்டோடு இருந்தார். அடுத்தமுறை நாடு திரும்பியபோது சென்னையிலுள்ள நீரிழிவு நோய் மையத்தில் உமர்தம்பி மருத்துவம் பார்த்துக்கொண்டார். அப்போதெல்லாம் நோய் மாத்திரைகளுக்கு ஓரளவுக்குக் கட்டுப்பட்டது. ஒவ்வொரு விடுமுறையின் போதும் நீரிழிவு நோய் மையத்தில் உமர்தம்பி மருத்துவம் பார்த்துக்கொண்டார்.

இவ்வளவுக்குப் பின்னும் இனிப்பு அவர் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடங்க மறுத்தது. இணையம் அவரோடு ஒத்துழைத்தது; ஆனால், கணயம்?! இணையம் இன்சுவையைத் தந்த அளவுக்கு கணயம்இன்சுலினைத் தரவில்லியே! உமர், அலுவலக நிர்வாகம், கணினி நிர்வாகம், குடும்ப நிர்வாகம், சர்க்கரை நிர்வாகம் இவற்றைக் கவனித்து வந்தார். இவற்றுள் முதல் மூன்று நிர்வாகங்கள் அவர் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன. சர்க்கரை நிர்வாகம் அவர் கட்டுபாட்டுக்குள் வர மறுத்தது. இன்னும் சொல்லப்போனால் அதுதான் அவரை நிர்வகித்தது. ஒரு சர்க்காரை நிர்வகித்துவிடலாம் போலிருக்கிறது, சர்க்கரையை நிர்வகிப்பது மிகவும் கடினம். உமர் சர்க்கரை நிர்வாகத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் இரத்தப் பரிசோதனை செய்துகொள்வார். உணவில் கட்டுப்பாட்டோடு இருப்பார். நடைப் பயிற்சிக்குப் பதிலாக வீட்டிலேயே உடற்பயிற்சி சாதனங்களை வைத்துக்கொண்டு உடற்பயிற்சி செய்வார்.

சர்க்கரை நோய் பற்றி உமர் அறிந்து வைத்திருந்த அளவுக்கு வேறு சராசரி மனிதர்கள் யாரும் அறிந்து வைத்திருக்க வாய்பு குறைவு. அவர் எழுதிய கட்டுரைகளே அதற்குச் சான்று ( இனிப்பும் கசப்பும் (2003) http://thendral.blogspot.com ) அது ஒரு நோய் இல்லை என்றும் அது ஒரு குறைபாடு என்றும் சொல்வார். சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு நிறைய ஆறுதல் வார்த்தைகளையும் அறிவுரைகளையும் கூறியிருக்கிறார். நான் உமரிடமிருந்துதான் அந்த நோயைப் பற்றி நிறையக் கேட்டுத் தெரிந்திருக்கிறேன். இனிப்பு ஒரு பாரம்பரிய நோய். கட்டுப்பாட்டுடன் அதற்கு குடியுரிமை கொடுக்கலாம்; அதிரடியாக நாடு கடத்திவிட முடியாது. இனிப்பு நோய், நோய்களின் தாய். இனிப்பு கூடிவிட்டால் கிளை நோய்களை ஏற்படுத்தும். குறைந்துவிட்டால் உடனே சாய்த்துவிடும். பல முறை இனிப்பு கூடி அவதிப் பட்டிருக்கிறார் உமர்.

இனிப்பு குறைந்துவிட்டு அதைக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டால், சுய நினைவை இழக்கும் நிலைக்குக் கொண்டுபோய் விட்டுவிடும். எங்கள் சகோதரி இரண்டு மூன்று முறை இப்படிப்பட்ட நிலைமைக்கு ஆளாகியிருக்கிறார். அந்த நேரத்தில் உமர் சுறுசுறுப்பாக இயங்கி, நீரில் சர்க்கரையைக் கரைத்துக் கொடுப்பார். சுய உணர்வு திரும்பிவிடும். குடியைக்கெடுக்கும் சர்க்கரைதான் குடிக்கக் கொடுத்தவுடன் உயிரைக் கொடுக்கிறது! அப்படிப்பட்ட நிலைமைக்கு உமரும் சிலமுறை ஆளாகியிருக்கிறார். ஒரு முறை துபாயில் விடுமுறையில் வீட்டில் தனியாக இருந்தபோது; மற்றொரு முறை உறவினருக்காக சென்னை மருத்துவ மனையில் இரவு தங்கியிருந்தபோது; பிறிதொரு முறை ஊரில், மாலையில் நடைப்பயிற்சி செய்யும்போது.

சம்பள உயர்வு கேட்டு ஒற்றைக் காலில் நிற்பான் தொழிலாளி. கவனிக்காவல் காலத்தைத் தள்ளிப்போடும் முதலாளியோ, ஒரு சர்க்கரை நோயாளி. ஒரு நெருக்கடியான கட்டத்தில் அவருக்கு சர்க்கரை குறைந்துவிட்டால் “ஒரு மிட்டாய் இருந்தால் கொடேன்” என்று அந்தத் தொழிலாளியையே பார்த்துக் கேட்கும் பரிதாப நிலை ஏற்பட்டுவிடும். அவர் கேட்டது இன்க்ரீமென்ட்; இவர் கேட்டது பெப்பெர்மென்ட். அப்படிப்பட்ட வினோத நிகழ்வுகள் உண்மையில் நடந்திருக்கின்றன. அந்த அளவுக்கு நிலைமையைத் தலை கீழாக மாற்றிவிடும் இந்த நோய்! தள்ளிப்போட முடியுமா மிட்டாய் காலத்தை? சென்னையிலுள்ள நீரிழிவு நோய் மையத்தில் உமர்தம்பி, விடுமுறையில் போகும்போதும் சரி, இந்தியாவில் நிரந்தரமாக தங்கிய பிறகும் சரி வைத்தியம் பெற்றிருக்கிறார்.

இன்சுலின் போடும் அளவுக்கு அவருக்கு சர்க்கரை கூடியிருந்தது. அங்கே அவர் வைத்தியம் பெற்றதைவிட, சர்க்கரை நோயைப்பற்றி அறிந்து கொண்டதுதான் அதிகம். மருத்துவர்களோடு அந்த நோய்க்கே உரிய கலைச் சொற்களைப் பயன் படுத்தித்தான் பேசுவார். தான் அறிந்த தகவல்களை மருத்துவர்களுக்குச் சொல்வார். இந்த நேரத்தில் உமரின் இனிப்பு நோய் உச்ச கட்டத்தில் இருந்தது. பல்வேறு தொந்தரவுகளுக்கு ஆளானார். அமீரகம் வந்து ஆண்டுகள் பதினெட்டு உருண்டோடிவிட்டன. I.M.D. இலிருந்து ஓமான் நேஷனல் திரும்பி வந்த பிறகு அங்கே நிர்வாகத்தில் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன.

இந்த நிலையில் உமர் குடும்பத்தை ஊருக்கு அனுப்பிவிட முடிவு செய்தார். பிள்ளைகள் முன்பே ஊருக்குக்கு சென்று இந்தியாவில் தங்கிவிட்டார்கள். பிள்ளைகளும் படிப்பைத் தாயகத்தில் தொடர ஆரம்பித்து விட்டர்கள் மூத்த பையன் புதுக் கல்லூரியில் முதுகலை வகுப்பில் படித்துவந்தான். இரண்டாவது பையன் கொடைக்கானலில் படித்துக்கொண்டிருந்தான்.உமர்தம்பி தன் மனைவியுடன் ஊர் புறப்பட்டுச் சென்றார். இந்த முறை அவரிடம் வீட்டுத் தளவாடங்களும் மற்ற பொருள்களும் அதிகம் இருந்தன. சென்னை வழியாகச்சென்றார். மகன்களை சென்னை வரும்படிச் சொல்லியிருந்தார். அடுத்த நாள் காலை சென்னையிலிருந்து போன் வந்தது. பெற்றோர் நலமாக வந்து சேர்ந்ததாக மூத்த மகன் சொன்னான். நான் இறைவனுக்கு நன்றி சொன்னேன்.

இதே போல்தான் ஒருமுறை உமரை ஏர்லங்கா விமானத்தில் கொளும்பு வழியாக திருச்சி அனுப்பியிருந்தோம். மறுநாள் காலை தொலை பேசிக்காகக் காத்திருந்தோம். தகவல் இல்லை. சிறிது நேரத்தில், திருச்சியிலிருந்து S.K.M.H. போன் செய்திருந்தார். விமானம் வந்துவிட்டது. ஆள் வரவில்லை என்று! நாங்கள் குழம்பிப்போனோம். துபாய் ஏர்லங்கா அலுவலகத்துக்கு போன் செய்து கேட்டோம். அவர்கள் “இதுவரை எல்லாரும் ஊர் போய்ச் சேர்ந்திருப்பார்களே, எங்களுக்கு எல்லாம் இயல்பாகத்தானே இருக்கிறது. எந்தத் தகவலும் வரவில்லையே” என்றார்கள்.

இதற்கிடையில் ஊரிலிருந்து திருச்சி வந்தவர்கள் திரும்பி ஊர் போய்விட்டார்கள்.பிறகு ஊரிலிருந்து எங்களுக்கு போன் வந்தது. “துபாய் – கொளும்பு விமானம் தாமதமானதால் திருச்சி விமானத் தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. கொளும்பில் தங்க இடம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். மறுநாள் காலை வருவார்” என்று. இந்தத் தகவலை உமர் கொளும்பிலிருந்து போன் மூலம் தெரிவித்திருக்கிறார். இப்படிப்பட்ட எந்த அசம்பாவிதமும் சென்னையில் நடக்காமல் இருந்ததே என்று நான் நிம்மதியுடன் இருந்தேன். ஒரு மாதத்திற்குப் பின் நான் கேள்விப்பட்ட செய்திதான் என்னை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

தொடரும்…

Source link
தென்றல்: வா.. வரையும் சரித்திரச் சித்திரம் – பகுதி ? Καλή όρεξη

Μπρουσκέτες με θαλασσινά | Συνταγές

Μπρουσκέτες με θαλασσινά | Συνταγές

Μια συνταγή για ένα ορεκτικό που θα σας αρέσει πολύ. Μπρουσκέτες με θαλασσινά. Εύκολες, γρήγορες και πάνω από όλα πεντανόστιμες. Απολαύστε τες με την παρέα σας.

Υλικά συνταγής  

  • 250 γρ. μύδια, με το κέλυφος τους
  • 250 γρ. στρείδια, με το κέλυφός τους
  • 2 κ.σ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
  • 2 σκ. σκόρδο
  • 2 κ.σ. μαϊντανό, ψιλοκομμένο
  • 1 φλ. λευκό κρασί, ξηρό
  • 200 γρ. καλαμαράκια
  • 250 γρ. γαρίδες
  • 1 πιπεριά, κόκκινη
  • 1 κρεμμυδάκι φρέσκο, ψιλοκομμένο
  • Μισή κ.σ. βούτυρο
  • 1 κ.γλ. σαφράν, αραιωμένο σε μισό φλ. γάλα, χλιαρό
  • Αλάτι
  • Πιπέρι μαύρο, φρεσκοτριμμένο
  • 8 φέτες μπρουσκέτα

Εκτέλεση συνταγής

Αρχικά, μουσκεύουμε τα μύδια και τα στρείδια σε ένα μεγάλο μπολ με κρύο νερό για 1 ώρα.

Αφαιρούμε τους βύσσους από τα μύδια και τα τρίβουμε καλά.

Τα πλένουμε με κρύο νερό και τα στραγγίζουμε.

Στην συνέχεια σε ένα μεγάλο τηγάνι, σοτάρουμε στο μισό ελαιόλαδο το σκόρδο και το μαϊντανό, για 2 με 3 λεπτά.

Προσθέτουμε τα μύδια και τα στρείδια και τα περιχύνουμε με το μισό κρασί.

Καλύπτουμε το τηγάνι και το αφή­νουμε σε μέτρια φωτιά για 5 με 10 λεπτά.

Κουνάμε τακτικά το τηγάνι, ώσπου ν’ ανοίξουν όλα τα όστρακα.

Έπειτα, σουρώνουμε το ζωμό που έχει μείνει στο τηγάνι και τον αφήνουμε στην άκρη.

Πετάμε τα όστρακα που δεν έχουν ανοίξει.

Αφαιρούμε τα μύδια και τα στρείδια απ’ τα όστρακα τους και τα αφήνουμε στην άκρη.

Καθαρίζουμε τα καλαμαράκια και τα πλένουμε καλά με κρύο νερό.

Μετά, καθαρίζουμε τις γαρίδες και αφαιρούμε το έντερο τους.

Κόβουμε τα κεφάλια τους και τις πλένουμε με κρύο νερό.

Πλένουμε καλά την πιπεριά, την κόβουμε στη μέση, βγάζουμε τους σπόρους και την κόβουμε  σε κύβους.

Πλένουμε το κρεμμυδάκι, το ψιλοκόβουμε και το σοτάρουμε σ’ ένα τηγάνι με το βούτυρο και το υπόλοιπο ελαιόλαδο.

Έπειτα, προσθέτουμε την πιπεριά και το υπόλοιπο κρασί, και συνεχίζουμε το μαγείρεμα σε δυνατή φωτιά.

Αφού εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε το ζωμό των μυδιών, το σαφράν και αλατοπιπερώνουμε.

Μαγειρεύουμε σε δυνατή φωτιά για λίγα λεπτά ακόμα, ώσπου να δέσει η σάλτσα.

 Προσθέτουμε τα μύδια, τα στρείδια, τις γαρίδες και τα καλαμα­ράκια, και μαγειρεύουμε για άλλα 3 λεπτά, ανακατεύοντας τακτι­κά.

Τα πασπαλίζουμε, με τον υπόλοιπο μαϊντανό.

Τέλος, ετοιμάζουμε τις μπρουσκέτες απλώνοντας τα θαλασσινά πάνω σε κάθε μπρουσκέτα με ένα κουταλάκι και σερβίροντας τες ζεστές.

Καλή όρεξη!

Συμβουλές

  • Μπορούμε να αλείψουμε τις μπρουσκέτες με τυρί.

Σχετικές συνταγές

Source link
Μπρουσκέτες με θαλασσινά | Συνταγές ? Καλή όρεξη

Η διάσημη Ιταλική συνταγή για ψάρι στο τρελό νερό (αλ άκουα πάτσα)

Η διάσημη Ιταλική συνταγή για ψάρι στο τρελό νερό (αλ άκουα πάτσα)

Το ψάρι με την Ιταλική συνταγή acqua pazza (άκουα πάτσα) που σημαίνει “τρελό νερό”, είναι απ’ τις πιο ενδιαφέρουσες συνταγές με “ποσάρισμα”. Ποσάρισμα είναι η μαγειρική τεχνική όπου το βασικό υλικό (εδώ το ψάρι), σιγοβράζει σε μικρό όγκο νερού, ελαιολάδου, κρασιού ή ζωμού μαζί με  λαχανικά ή αρωματικά και έτσι μαγειρεύεται μαλακά δημιουργώντας  ένα νόστιμο ζωμό, που προς το τέλος γίνεται λεπτόρρευστος και χρησιμοποιείται σαν σάλτσα. Ιδιαίτερα υγιεινός, ελαφρύς και νόστιμος τρόπος μαγειρικής το ποσάρισμα, ειδικά για ψάρια, συχνά γίνεται στο τηγάνι, αλλά και σε κατσαρόλες ή ειδικά μακρόστενα σκεύη για poaching ψαριού που δεν είναι δημοφιλή στην Ελλάδα.

Το acqua pazza προέρχεται απ’ τους ψαράδες της Νάπολης που κατά την επιστροφή τους στο λιμάνι, έβαζαν κάποιο ψάρι στο τηγάνι με θαλασσινό νερό και το πόσαραν με ντοματίνια και λίγο κρασί, με το όνομα εικάζω να αναφέρεται στον τρόπο που σιγόβραζε το νερό στο τηγάνι τους παράλληλα με το κούνημα της βάρκας και το γουργούρισμα της κοιλιάς τους.

Όπως όλες οι παραδοσιακές συνταγές, τα ψάρια του τρελού νερού χαρακτηρίζονται από μια εμπειρική σοφία στην τεχνική και παράλληλα μια λιτότητα στα υλικά. Εδώ, πέρα απ’ το ψάρι που πρωταγωνιστεί έτσι κι αλλιώς, τα ντοματίνια με το σκόρδο και το πεπεροντσίνο (μπούκοβο) δημιουργούν ένα γλυκοπικάντικο συνδυασμό. Καθώς αυτά δίνουν γεύση και στη λεπτόρρευστη σάλτσα που δημιουργείται κατά το ποσάρισμα μαζί με το κρασί και τους ζωμούς του ψαριού, φτιάχνεται τελικά ένα πιάτο με ιδιαίτερο μονοσήμαντο χαρακτήρα, πολύ Ναπολετάνικο. Και επιπλέον, δεν μυρίζει η κουζίνα!

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Ταυτόχρονα όμως, ο συνδυασμός θυμίζει κλασικές Ελληνικές γεύσεις και δεν είναι μακριά απ’ το γνωστό μας ψάρι αλά Σπετσιώτα, που βέβαια έχει άλλη τεχνική ψησίματος. Το πόσο καυτερό θα κάνετε το Acqua Pazza σας εξαρτάται μόνο από σας και την ποσότητα και καυτερότητα του μπόκοβου που θα προσθέσετε. Άρα και σε κάποιον που δεν αρέσουν τα καυτερά, με γλυκό μπούκοβο θα βγει ο χαρακτήρας της συνταγής σε μια ήπια εκδοχή του πιάτου.

Για τα ψάρια του τρελού νερού μπορείτε να διαλέξετε ένα οποιοδήποτε ψάρι Ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας όπως τσιπούρα, φαγκρί, λαβράκι, ακόμη και κρανιό σε μικρό μέγεθος, όλα ψάρια που θα τα βρείτε πάντα φρέσκα, σε καλή τιμή και με τη σιγουριά ότι τρέφονται με πιστοποιημένες GMO free τροφές υψηλών προδιαγραφών.  Αν είναι σχετικά μικρό το μέγεθος του ψαριού  400-600 γρ., είναι ιδανικό για να μαγειρευτεί σχετικά γρήγορα και να δέσετε τη σάλτσα.  Εμείς διαλέξαμε να εκτελέσουμε τη συνταγή με ένα εκλεκτό φαγκρί Ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας που είναι ένα ψάρι υψηλής ποιότητας με κρουστή σάρκα, ήπια γλυκιά γεύση και υψηλή θρεπτική αξία καθώς είναι πλούσιο σε ω3.
Και κάπου, το κοκκινωπό του δέρμα με τις χρυσές ανταύγιες μας προκάλεσε να το συνδυάσουμε με τα πολύχρωμα ντοματίνια, για ένα χρωματικά ανίκητο συνδυασμό στο πιάτο!

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Πολύ εύκολη συνταγή που ολοκληρώνεται σε 15-20’ ανάλογα με το μέγεθος του ψαριού που θα επιλέξετε.  Διαβάστε προσεκτικά τη σημείωση στο ποσάρισμα για να συντονίσετε τα ντοματίνια με το ψάρι και να πάρετε μια αίσθηση απ’ τους χρόνους για να ποσαριστεί το ψάρι απ’ τη κάθε πλευρά. Δεν σας συστήνω πάντως να τη μαγειρέψετε πάνω σε ένα τρεχαντήρι που γυρνάει στο λιμάνι, τιμώντας την προέλευση του πιάτου…

Μπορείτε να εφαρμόσετε τη συνταγή και στα υπόλοιπα ψάρια Ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας όπως τσιπούρα, φαγκρί, λαβράκι, ακόμη και κρανιό σε μικρό μέγεθος. Με πολύ προσοχή μπορείτε να το κάνετε και με φιλέτα ψαριού, αρκεί να βάλετε λιγότερο νερό (τα 2/3 περίπου) μια και ο συνολικός χρόνος θα είναι σχεδόν μισός, οπότε δεν θα προλάβει να εξατμιστεί η ποσότητα νερού που χρειάζεται για να πήξει κάπως η σάλτσα στο τέλος.

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Υλικά (για 2 άτομα)

1 φαγκρί Ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας (700-800 γρ.) ή ακόμη καλύτερα, δύο μικρότερου μεγέθους (400-600γρ.)
200 γρ. πολύχρωμα ντοματίνια ή/και βελανίδια
4-6 σκελίδες σκόρδο
½ κ.γ. μπούκοβο
50 ml. παρθένο ελαιόλαδο
80 ml. λευκό κρασί
300 ml. βραστό νερό
2 κ.σ. ψιλοκομμένο μαϊντανό
αλάτι, πιπέρι

Διαδικασία Παρασκευής:

1. Προετοιμάζετε τα υλικά:

Καθαρίζετε σχολαστικά το φαγκρί (αν δεν το
έκανε ο ιχθυοπώλης) ξελεπίζοντάς το, και αφαιρώντας βράγχια και εντόσθια.
Κόβετε τα ντοματίνια στη μέση, ψιλοκόβετε τον μαϊντανό, βράζετε νερό στο
βραστήρα και καθαρίζετε τις σκελίδες του σκόρδου.

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

2. Ποσάρετε το φαγκρί:

Βάζετε σε μεγάλο τηγάνι (που να χωράει το
φαγκρί) το ελαιόλαδο και σε ήπια ένταση σοτάρετε για 2-3 λεπτά το σκόρδο και το
μπούκοβο, να δώσουν αρώματα στο λάδι που στη συνέχεια θα μεταφέρει σ’ όλο το
φαγητό.

Προσθέτετε το κρασί και στη συνέχεια το βραστό νερό και αλατοπίπερο.  Προσοχή: Αν το λάδι σας έχει κάψει, προσθέτοντας νερό και κρασί θα τσιτσιρίσει και θα πετάξει σταγόνες.

Για το ποσάρισμα θέλετε η ένταση της εστίας να
είναι τέτοια που το νερό θα σιγοβράζει. Αν έχετε ένα μικρό ψάρι, προσθέτετε τα
ντοματίνια από τώρα, αλλά διαβάστε την αναλυτική σημείωση πιο κάτω για την πιο
κατάλληλη στιγμή να τα βάλετε, ανάλογα με το ψάρι που μαγειρεύετε.

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Σημείωση: Αν έχετε ένα μεγάλο ψάρι που είναι πιο παχύ σε μέγεθος (σχεδόν 3-4 εκ.), θα πάρει νομοτελειακά περισσότερη ώρα να ποσαριστεί σε σχέση με κάποιο πιο μικρό, μέχρι να φτάσει η εσωτερική θερμοκρασία τους 60C στο κέντρο (υπολογίστε περίπου 8’+8’=16’).   Αν λοιπόν θέλετε στο τέλος του μαγειρέματος τα ντοματίνια, να διατηρούν κάπως το σχήμα τους μην τα  ρίξετε ακόμη. Μπορείτε να τα προσθέσετε στο γύρισμα του ψαριού (στα 8’ από τότε που ρίξατε νερό δηλαδή) και θα έχουν ακριβώς όσο χρόνο χρειάζεται για να γίνουν σωστά. Αν όμως έχετε ένα ή δύο μικρότερα ψάρια των 400 γρ. που δεν έχουν μεγάλο πάχος  (περ. 2 εκ) και έτσι θα μαγειρευτούν σε σημαντικά μικρότερο χρόνο (περίπου 5’+5’ = 10’), τότε μπορείτε να ρίξετε τα ντοματίνια απ’ την αρχή. Στη φωτογράφιση, κατά λάθος μπήκαν απ’ την αρχή, ενώ το ψάρι ήταν μεγάλο (800 γρ.).

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Ανάλογα με το μέγεθος του ψαριού σας, στα
5’-8’ (δες σημείωση πιο πάνω) από τότε που ρίξατε το νερό στο τηγάνι, πρέπει να
γυρίσετε το ψάρι απ’ την άλλη πλευρά. Το κρατάτε περίπου άλλο τόσο χρόνο απ’
την άλλη και στη συνέχεια το αφαιρείτε στη πιατέλα.  Αφαιρέστε και τα ντοματίνια στη πιατέλα και
δυναμώστε την ένταση του ματιού για να πήξετε κάπως τη σάλτσα. 

Η επιδίωξη δεν είναι προφανώς να καταλήξετε με μια παχύρρευστη σάλτσα, αλλά με μια λεπτόρρευστη, όπου το μειωμένο πια νερό μαζί με το λάδι και τους ζωμούς από ντοματίνια και ψάρι, κρατά μια ισορροπία και αποκτά κάποια πυκνότητα που σε προϊδεάζει για τη γευστικότητα του. Δεν είναι “νερομπλούμ” με άλλα λόγια, να καταλαβαινόμαστε! Οπότε αφήνετε τη σάλτσα να φτάσει σ’ αυτό το σημείο βράζοντας σε δυνατή ένταση (μπορεί να πάρει από 1’-5’ ανάλογα και με το αν προσθέσατε περισσότερο νερό). Όταν είναι έτοιμη η σάλτσα, προσθέτετε και τον ψιλοκομμένο μαϊντανό. Στη συνέχεια, περιχύνετε τη σάλτσα στο ψάρι και σερβίρετε. Αν κάποιος θέλει να φιλετάρει και να αφαιρέσει κόκαλα, εκμεταλλεύεται το μεσοδιάστημα που μειώνεται η σάλτσα και στη συνέχεια την περιχύνει στο φιλέτο και  γύρω.

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Σερβίρισμα:

Το πιάτο είναι εντυπωσιακό όταν το ψάρι
έρχεται ολόκληρο με τα ντοματίνια γύρω-γύρω και τη λεπτόρρευστη σάλτσα τριγύρω.
Βέβαια είναι πάντα πιο πρακτικό αν το ψάρι έχει φιλεταριστεί πριν μπει στο
πιάτο και ακολουθηθεί η αντίστοιχη λογική σερβιρίσματος.

ψάρι του τρελού νερού acqua pazza

Σερβίραμε στην πιατέλα της σειράς FANTASY της ΙΩΝΙΑ και μαγειρέψαμε σε αντικολλητικό τηγάνι της FEST μεγέθους 30 εκ., ώστε να χωράει το φαγκρί.

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Η διάσημη Ιταλική συνταγή για ψάρι στο τρελό νερό (αλ άκουα πάτσα) ? Καλή όρεξη

Μακαρόνια με λάδι,σκόρδο, πιπεριά και φρυγανισμένα ψίχουλα, απ’ τη Τοσκάνη

Μακαρόνια με λάδι,σκόρδο, πιπεριά και φρυγανισμένα ψίχουλα, απ’ τη Τοσκάνη

Μια κλασική, παραδοσιακή συνταγή της Τοσκάνης είναι τα Pici con le Briciole (πίτσι κον λε μπρίτσιολε), όπου τα pici είναι χειροποίητα ζυμαρικά που γίνονται στη περιοχή. Για τα πίτσι χρησιμοποιούνται δύο ειδών αλεύρια (3 μέρη 00, προς 1 μέρος σκληρό αλεύρι), νερό, λίγο ελαιόλαδο και ελάχιστο αλάτι και ανοίγονται στο χέρι. Όμως μια και πρακτικά κανείς μας δεν θα κάτσει να φτιάξει ζύμη για μια τόσο απλή μακαρονάδα, επέλεξα να τα υποκαταστήσω από τα αγαπημένα Bucatini της Barilla, που είναι ό,τι πιο κοντά στο μέγεθος με τα pici, απλά έχουν και μια τρύπα στο κέντρο. Μαγκιά τους!

Τα pici con le briciole είναι κλασική συνταγή της cucina povera της Σιένας και όπως είναι φυσικό βασίζεται στα πιο φτωχά υλικά: αλεύρι, ελαιόλαδο, σκόρδο, μπαγιάτικη κόρα ψωμιού και καυτερή πιπεριά (πεπεροντσίνο = μπούκοβο).

Η ένδεια και η ταπεινότητα των υλικών της συνταγής, αποτελεί πρόκληση για ανάδειξη της γευστικής έντασης ποιοτικών πρώτων υλών, όπως προστάζει η φιλοσοφία της σύγχρονης cucina povera!

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

Η πρώτη φορά που δοκίμασα τη συγκεκριμένη συνταγή και εντυπωσιάστηκα με την ένταση της απλότητας, ήταν σε ένα ταπεινό εστιατόριο με την ονομασία Bar Osteria La Pievina, στη μέση του πουθενά πάνω στη πανέμορφη διαδρομή ανάμεσα στους λόφους μεταξύ Σιένας και Ασιάνο, όπου σταμάτησα τυχαία λόγω μιας “επείγουσας κρίσης-πείνας” των παιδιών. Τα pici con le briciole ήταν μάλιστα σε μια παραλλαγή που είχε επιπλέον και παντσέτα και μου παρουσιάστηκε ως το πιάτο σπεσιαλιτέ της la Pievina. Περιττόν να πω πως εκεί, σ’ αυτό το άσημο οικογενειακό καφε-εστιατόριο χωρίς περγαμηνές, φάγαμε το πιο φτηνό και ίσως καλύτερο γεύμα με ζυμαρικά στη Τοσκάνη, σε εκείνες τις υπέροχες καλοκαιρινές διακοπές με τις κόρες μου και τη Σόφη που δέησα να κάνω το 2017.

Η λογική της χρήσης ψίχουλων στα ζυμαρικά ήταν κάτι που με εντυπωσίασε μια και δεν ερχόμαστε σε επαφή με τέτοιες συνταγές όταν μαθαίνουμε την Ιταλική κουζίνα από τρατορίες στο εξωτερικό. Όμως η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη στην Ιταλία και στα εστιατόρια αλλά κυρίως στα σπίτια. Η μία διάσημη συνταγή είναι αυτή της Τοσκάνης που παρουσιάζω εδώ, αλλά και στο νότο της Ιταλίας υπάρχουν πολλές συνταγές όπου χρησιμοποιούνται φρυγανισμένα ψίχουλα, όπως τα Castellane con carciofi, olive e briciole που παρουσιάσαμε πρόσφατα. Μάλιστα στο νότο υπάρχει και μια παραλλαγή της συγκεκριμένης Τοσκανέζικης συνταγής, με τη πρόσθεση αντζούγιας, που είναι προφανές ότι είναι θεϊκή!

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

Η βασική διαφορά στη χρήση ψίχουλων ανάμεσα στις συνταγές του νότου και της Τοσκάνης, είναι ότι στο Νότο χρησιμοποιούν την ψίχα ενώ στη Τοσκάνη τείνουν να χρησιμοποιούν την κόρα, ως βάση. Κατά τα άλλα στην Τοσκάνη το ψωμί που χρησιμοποιούν είναι μεταξύ μας μια απίστευτη ανοστούκλα, χωρίς αλάτι και με βαρετή υφή, απλά έχει μια “χωριάτικου τύπου κόρα” που εντέλει βρίσκει τον καλύτερο τρόπο να αξιοποιηθεί ως briciole σε ζυμαρικά και μόνο μ’ αυτή τη θυσία του, δικαιολογεί γαστρονομικά την ύπαρξή του!

Η συγκεκριμένη συνταγή έχει να κάνει με την αναπάντεχη τραγανότητα των ψίχουλων αφού φρυγανιστούν σε εκλεκτό ελαιόλαδο. Ψίχουλα που έχουν παράλληλα αρωματιστεί από μπόλικο σκόρδο και πικάντικη πιπεριά και έτσι πλαισιώνουν με απλή αλλά βαθιά νοστιμιά, ένα επίσης εκλεκτό ζυμαρικό. Τόσο υπέροχα απλή ιδέα!

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

Βάλτε λοιπόν το καλύτερο λάδι σας, μπόλικο σκόρδο, όσο μπούκοβο αντέχετε και απολαύστε τη μαγεία της απλότητας. Μη βάλετε τυρί όμως, αν και ορισμένες συνταγές το συστήνουν. Είναι σα να πίνεις και μπύρα και κρασί μαζί με το ίδιο φαγητό. Ή το ένα ή το άλλο διάλεξε. Η συγκεκριμένη συνταγή γιορτάζει τη μονοσήμαντη λιτότητα, ας την εκτιμήσουμε γι’ αυτό που είναι!

Παρεμπιπτόντως, στην πρώτη ευκαιρία κάντε ένα road trip στη Τοσκάνη για μια εβδομάδα περίπου. Είναι απ’ τα ταξίδια που πρέπει να κάνει κανείς μια φορά στη ζωή του, αν θέλει να πει ότι έζησε! Για κίνητρο σας βάζω μερικές απ’ τις φωτογραφίες του δικού μας ταξιδιού, και κάποια στιγμή ξέρω ότι οφείλω να γράψω για τα ενδιαφέροντα μέρη που πρέπει να δει κανείς στη Τοσκάνη!

Ταξιδι στη Τοσκάνη

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Μια λιτή σύνθεση με τα πιο απλά υλικά, μας δημιουργεί την υποχρέωση να διαλέξουμε εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο και ζυμαρικά αν μη τι άλλο. Απ’ τις πιο εύκολες συνταγές, αν έχετε μπαγιάτικο χωριάτικο ψωμί που θα το τρίψετε στο χέρι, αλλιώς στην ανάγκη χρησιμοποιείστε φρυγανιά ή παξιμάδι περασμένο στο πολυκόφτη ή στο γουδί. Σημειώνω επίσης ότι είναι μια νηστίσιμη μακαρονάδα, στην αυθεντική εκτέλεσή της.

Οι αναλογίες σε σκόρδο και μπούκοβο είναι μάλλον ήπιες, καθότι επιλεγμένες για τα γούστα του μέσου αναγνώστη. Σημειώνω βέβαια ότι εγώ θέλω περισσότερο κι απ τα δύο.

Υλικά, για 4 άτομα 

500 γρ. Bucatini No9 Barilla
200 γρ. τριμμένη κόρα από μπαγιάτικο χωριάτικου τύπου ψωμί (ή έστω τριμμένο παξιμάδι σταρένιο)
80 ml. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
4 (τουλάχιστον) σκελίδες σκόρδο
½ κ.γ. μπούκοβο ή μια καυτερή πιπεριά (τουλάχιστον)
2 κ.σ. χοντρό αλάτι

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

Διαδικασία Παρασκευής:

Η “σάλτσα” με τα φρυγανισμένα ψίχουλα και σκόρδο/πιπεριά γίνεται παράλληλα με τα ζυμαρικά που βράζουν επί 8 λεπτά, ξεκινώντας αμέσως μόλις μπουν τα ζυμαρικά στη κατσαρόλα, κατά τη πάγια πρακτική στις περισσότερες Ιταλικές συνταγές πάστας.

1. Βάλτε τα ζυμαρικά να βράσουν

Σε μεγάλη κατσαρόλα βάλτε 5 τουλάχιστον λίτρα νερό να βράσουν με κλειστό καπάκι. Αφού βράσει το νερό, αφήστε το καπάκι και ρίξτε μέσα τις 2 κ.σ. αλάτι (θελετε να είναι αλμυρά τα μακαρόνια καθότι δεν υπάρχει τυρί να τα νοστιμήσει στο τέλος). Αφού κοχλάσει το νερό απ’ τ’ αλάτι,  ρίξτε τα μπουκατίνι. Ανακατέψτε κάθε τόσο. Στα 8 λεπτά θα μεταφέρετε τα ζυμαρικά στη σάλτσα που θα έχετε ετοιμάσει παράλληλα.

ζυμαρικά μπριτσιολε - λάδι, σκόρδο, φρυγανισμένα ψίχουλα

2. Ετοιμάστε παράλληλα τη σάλτσα

Σε μεγάλο τηγάνι και μεσαία προς δυνατή ένταση, ρίχνετε το ελαιόλαδο και στη συνέχεια το σκόρδο και το μπούκοβο. Μόλις πάρει χρώμα το σκόρδο γυρίστε το απ’ την άλλη και προσθέστε τα ψίχουλα να φρυγανιστούν στο αρωματισμένο λάδι. Συχνά οι Ιταλοί αφαιρούν το σκόρδο στη πορεία αλλά εγώ επιμένω να το κρατήσετε. Μέχρι να έρθει η ώρα να γίνουν τα μπουκατίνι, θα έχουν πάρει χρώμα τα ψίχουλα και θα έχουν γίνει τραγανά.

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

3. Αναμίξτε καλά τα ζυμαρικά στα φρυγανισμένα ψίχουλα

Είτε σουρώσετε τα ζυμαρικά πριν, είτε τα ρίξετε κατευθείαν στο τηγάνι, η ουσία είναι να αναμίξετε τα μπουκατίνι με τα λαδωμένα φρυγανισμένα ψίχουλα ώστε να πάνε παντού. Ελάχιστο απ’ το νερό όπου μέσα του έβρασαν, αν παρασύρουν τα μπουκατίνι στο τηγάνι, είναι ιδανικό για να δέσει ο γάμος με τα ψίχουλα.

bucatini briciole 4

Σερβίρισμα:

Απ’ το τηγάνι στα πιάτα και από εκεί στο στόμα χωρίς να προστεθεί τριμμένο τυρί, πιπέρι ή οτιδήποτε αλλοτριώνει την λιτότητα της μονοσήμαντης σύνθεσης. Άλλωστε αντί για πιπέρι έχουμε πεπεροντσίνο και αντί για τυρί, ψίχουλα. Θάναι απ’ τις λίγες φορές στη ζωή σας που θα κυριολεκτήσετε όταν θα πείτε “χορτάσαμε με ψίχουλα”.

μακαρόνια με φρυγανισμένα ψίχουλα λάδι και σκόρδο

Εμείς σερβίραμε στα βαθιά πιάτα της επαγγελματικής σειράς EUPHORIA της ΙΩΝΙΑ. Βράσαμε τα μπουκατίνι μας σε ανοξείδωτη κατσαρόλα της Fest και φτιάξαμε τη σάλτσα σε αντικολλητικό τηγάνι της.

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Μακαρόνια με λάδι,σκόρδο, πιπεριά και φρυγανισμένα ψίχουλα, απ’ τη Τοσκάνη ? Καλή όρεξη

Ιταλικά Λαζάνια με Μανιτάρια Πορτσίνι και Λεπτά Αρώματα Δάσους

Ιταλικά Λαζάνια με Μανιτάρια Πορτσίνι και Λεπτά Αρώματα Δάσους

Τα λαζάνια είναι το απόλυτο comfort food της Ιταλικής κουζίνας, πληθωρικά σε γεύση και υφές, χορταστικά στην όψη και τη διάθεση.

Ο δε συνδυασμός τους με μανιτάρια πορτσίνι, τα ανεβάζει γαστρονομικά σε νέα σφαίρα, καθώς τα λεπτά αρώματα δάσους σε συνδυασμό με τη πληθωρικότητα που συνοδεύει το συγκεκριμένο ζυμαρικό, προσφέρουν αριστοκρατική φινέτσα μαζί με τη γνωστή θαλπωρή που αποπνέει ένα αχνιστό ταψί λαζάνια.

Στην εκτέλεση υπάρχουν πολλές παραλλαγές που μελέτησα από διάφορες περιοχές, αλλά κατέληξα στον πετυχημένο συνδυασμό των πορτσίνι μαζί με λευκά μανιτάρια, όπου τα πρώτα δίνουν όλα τους τα αρώματα στα απλά μανιτάρια και έτσι η αίσθηση της παρουσίας τους πολλαπλασιάζεται και σε γεύση και σε υφές.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

Από εκεί και πέρα χρειαζόταν κάποιο τυρί για να δέσει τις γεύσεις και επέλεξα μοτσαρέλα αντί για ρικότα, η οποία μπορεί να είναι είτε απλή, ή bufala ή και burratta, αλλά στο τέλος θα χαθεί στο σύνολο, οπότε επιλέξτε την απλούστερη λύση. Επίσης επέλεξα γι’ αυτή τη συνταγή μια σχετικά ελαφριά και λεπτόρρευστη μπεσαμέλ για να μη καπελώσει με τη πληθωρικότητά της το κύριο υλικό. Και το αποτέλεσμα στο πιάτο με δικαίωσε, μια και θα νιώσετε ότι είναι πιο ελαφρύ απ’ όσο φαίνεται, κι έτσι εύκολα παίζει ρόλο πρώτου πιάτου σε ένα δείπνο, φροντίζοντας πάντα το μέγεθος της μερίδας να είναι Ιταλικής λογικής και όχι Ελληνικής…

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Μια συνταγή μέτριας δυσκολίας για ένα αρχάριο, αλλά απλή για κάθε έμπειρο μάγειρα, καθώς δεν υπάρχουν τεχνικές μαγειρικές προκλήσεις. Θα χρειαστεί περί τα 45 λεπτά στη προετοιμασία και περίπου μια ώρα στο ψήσιμο με τον χρόνο ανάπαυσης. Όλη η ετοιμασία (βημα 1-3) μπορεί να γίνει απ’ τη προηγούμενη, αλλά το ψήσιμο πρέπει να γίνει προγραμματισμένα μια ώρα και 10′ πριν το σερβίρισμα.

Σε σχέση με άλλες συνταγές με λαζάνια, είναι αρκετά πιο ελαφριά αυτή η εκτέλεση και γι’ αυτό ταιριάζει (σε σωστή ποσότητα μερίδας) και ως πρώτο πιάτο σε ένα δείπνο, ακόμη και εορταστικό, μια και είναι πολύ φίνες οι γεύσεις και τ’ αρώματα ενώ ταυτόχρονα, η συνολική αίσθηση είναι ενός κλασικού comfort food, κάτι που ευνοεί τη θαλπωρή και συνεκτικότητα σε ένα τραπέζι.

Τα λαζάνια Barilla δεν χρειάζονται προμαγείρεμα, απορροφούν τα υγρά της μπεσαμέλ και του φαγητού και γίνονται τέλεια, ακόμη και όταν κατά τόπους εγώ προσπαθώ να τα καίω αφήνοντας ελάχιστη μπεσαμέλ, γιατί λατρεύω το τραγανό τους, ως “ελαφρως καμένα”. Είναι αυτές οι μικρές  “ατέλειες της οικιακής μαγειρικής” , που δημιουργούν γευστικές μνήμες που λατρεύουμε!

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

Υλικά για ένα ταψί για 8 άτομα

500 γρ. Lasagna Uovo Barilla
60 γρ. αποξηραμένα μανιτάρια Porcini
1 κιλό μανιτάρια λευκά, κομμένα σε φέτες
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
40 ml. ελαιόλαδο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
100 ml. λευκό κρασί
1 κλωνάρι φρέσκο δεντρολίβανο
3 μοτσαρέλλες
120 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
800 ml. γάλα, ζεστό
60 γρ. βούτυρο
60 γρ. αλεύρι Barilla
1/8 κ.γ. μοσχοκάρυδο
αλάτι, πιπέρι

Διαδικασία Παρασκευής

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

1. Σοτάρετε τα μανιτάρια

Πρώτη δουλειά πριν ξεκινήσετε είναι να βάλετε τα αποξηραμένα μανιτάρια πορτσίνι σε ζεστό νερό να μουλιάσουν. Στη συνέχεια σε ένα μεγάλο τηγάνι βάζετε το λάδι να κάψει σε μεσαία ένταση και ρίχνετε κρεμμυδάκι και σκόρδο να σοταριστούν για 3-4 λεπτά. Στη συνέχεια προσθέτετε τα λευκά μανιτάρια. Τα μανιτάρια πάντα όταν μπαίνουν σε ζεστό περιβάλλον με λίπος, στην αρχή το απορροφούν και στη συνέχεια αρχίζουν και εκκρίνουν τα νερά τους. Εδώ, λόγω της ποσότητας των μανιταριών σε σχέση με το λάδι δεν θα είναι εμφανής αυτή η διαδικασία, αλλά θα βοηθήσουμε ρίχνοντας λίγα λεπτά αφού μπουν στο τηγάνι, το κρασί. Μην ξεχασετε να ρίξετε και το δεντρολίβανο που δένει με τ’ αρώματα δάσους. Μετά από 5’, όταν έχουν αρχίσει να μαραίνονται τα μανιτάρια, θα ρίξετε μέσα και τα πορτσίνι με το αρωματισμένο νερό τους.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι
Τώρα καθώς η ποσότητα των υγρών στο τηγάνι έχει αυξηθεί και στόχος σας στο τέλος της διαδικασίας σοταρίσματος είναι να έχετε μαγειρεμένα μανιτάρια αλλά χωρίς υγρά, πρέπει να βρείτε ένα τρόπο να φεύγουν εύκολα οι υδρατμοί. Το κόλπο που κάνω είναι να δημιουργώ στο κέντρο του τηγανιού ένα κενό διώχνοντας τα μανιτάρια περιφερειακά ώστε να μαζεύονται τα υγρά και να είναι πολύ πιο εύκολο να εξατμιστούν. Τώρα μπορείτε να βάλετε και την ένταση της εστίας δυνατά για να επιταχύνετε τη διαδικασία, καθώς και τον απορροφητήρα στο φουλ για να απάγει τους υδρατμούς. Σε 20’-30’περίπου (ανάλογα και με την επιφάνεια του σκεύους σας) θα μειωθούν τα υγρά στο ελάχιστο, οπότε βγάζετε το τηγάνι απ’ την εστία.

2. Ετοιμάζετε τη μπεσαμέλ

Σε κατσαρόλα μεσαίου μεγέθους, ρίχνετε το βούτυρο να λιώσει σε ήπια ένταση και όταν λιώσει προσθέτετε το αλεύρι και ανακατεύετε με ένα σύρμα για να δημιουργηθεί μια κολλώδης ουσία που ονομάζεται ρου (roux). Το ρού αυτό, μπορεί να πήξει -χωρίς σβώλους- την ποσότητα του ζεστού γάλακτος που έχει υπολογιστεί, σε μια αραιή μπεσαμέλ. Αρχίζετε λοιπόν να ρίχνετε λίγο-λίγο το γάλα και δουλεύοντας το με το σύρμα να δημιουργείτε σταδιακά την μπεσαμέλ . Όταν πια η κολλώδης ουσία αρχίζει να μοιάζει με πηχτή σάλτσα προσθέτετε και το υπόλοιπο γάλα και την δουλεύετε με το σύρμα προκειμένου να φτάσει να είναι ελαφρά πηχτή σε περίπου 5’-7’, καθώς συνεχίζει να ζεσταίνεται ήπια η κατσαρόλα. Προσοχή, δεν πρέπει να βράσει. Όταν φτάσει στην επιθυμητή υφή προσθέτετε αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και στη συνέχεια, 100 γρ. παρμεζάνα. Ανακατεύετε καλά και αφαιρείτε απ’ την εστία.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

3. Συνθέτετε τα λαζάνια:

Πρώτα, βάλτε τον φούρνο να προθερμανθεί στους 180ºC.

Σε ωραίο κεραμικό ταψί, απλώνετε 2 κουταλιές μπεσαμέλ από κάτω και καλύπτετε με τα λαζάνια. Πάνω τους θα ακολουθήσουν τρεις όμοιες στρώσεις που περιλαμβάνουν η καθεμία, το 1/3 της ποσότητας των μανιταριών, μια μοτσαρέλα κομμένη σε φέτες και 2 κουταλιές μπεσαμέλ που θα δέσει την κάθε στρώση με την επόμενη και θα δώσει υγρασία στα ζυμαρικά.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι
Πάνω απ’ την τελευταία στρώση από λαζάνια θα απλώσετε την υπόλοιπη μπεσαμέλ, αφήνοντας την να ρέει και προς τα πλάγια. Πασπαλίζετε με λίγη παρμεζάνα και μοσχοκάρυδο και τα λαζάνια σας είναι έτοιμα για φούρνο.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι
Αν θέλετε, μέχρι αυτό το στάδιο μπορείτε να έχετε ετοιμάσει τα λαζάνια από την προηγούμενη, να τα βάλετε στο ψυγείο και να τα ψήσετε 1 ώρα πριν την στιγμή του σερβιρίσματος.

4. Ψήνετε τα λαζάνια:

Βάζετε στο φούρνο για 50’ περίπου σε μεσαίο ράφι, στους 180ºC πάνω-κάτω. Θέλετε στο τέλος, να υπάρχουν αρκετά σημεία που να έχει πάρει χρώμα η μπεσαμέλ και να έχει καεί ελαφρά, γιατί αυτή είναι όλη η νοστιμιά. Οπότε αν χρειαστεί βάζετε και για λίγα λεπτά το γκριλ, αρκεί να είστε κοντά και να βλέπετε τι γίνεται. Αφαιρείτε απ’ τον φούρνο και αφήνετε για 15’ να καταλαγιάσουν τα λαζάνια και να δέσει η μπεσαμέλ καθώς πέφτει η θερμοκρασία. Μόνο τότε άλλωστε μπορείτε να τα κόψετε σε μερίδες και να μη διαλυθούν.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

Σερβίρισμα:

Το καλύτερο είναι να σερβίρετε στο τραπέζι, απ’ το ταψί στα πιάτα, να ανεβαίνει και η προσμονή καθώς τα αρώματα του πορτσίνι και της μπεσαμέλ σπάνε τη μύτη. Είναι ένα φαγητό που οφείλει να μαγειρευτεί την τελευταία στιγμή και όχι να ξαναζεσταθεί πριν σερβιριστεί.

Λαζάνια μανιτάρια πορτσίνι

Μαγειρέψαμε σe εστία αερίου και ψήσαμε στον full steam φούρνο της Neff. Χρησιμοποιήσαμε αντικολλητικό τηγάνι και ανοξείδωτη κατσαρόλα της Fest και σερβίραμε από ταψί της συλλογής FANTASY, σε πιάτα της νέας σειράς ANTIGONI της ΙΩΝΙΑ.

Print Friendly, PDF & Email

Source link
Ιταλικά Λαζάνια με Μανιτάρια Πορτσίνι και Λεπτά Αρώματα Δάσους ? Καλή όρεξη

Σπαγγέτι alle vongole | Συνταγές

Σπαγγέτι alle vongole | Συνταγές

Μια συνταγή για ζυμαρικά με θαλασσινά που κάνει την διαφορά. Σπαγγέτι alle vongole. Όλη η νοστιμιά και η μυρωδιά της θάλασσας σε ένα πιάτο. Υπέροχη και χορταστική μακαρονάδα. Δοκιμάστε την!

Υλικά συνταγής

  • 300 γρ. μακαρόνια, μέτρια
  • 1 κιλό γαρίδες
  • 250 γρ. καλαμάρια
  • Μισό κιλό μύδια, καθαρισμένα
  • 8 κοχύλια
  • 3 κούπες φρέσκες ώριμες ντομάτες, ψιλοκομμένες
  • 1 κ.σ. ντομάτα πελτέ
  • Μισή κούπα κρασί άσπρο, ξερό
  • Μισή κούπα νερό
  • Μισή κούπα ελαιόλαδο
  • 1 κρεμμύδι μέτριο, σε ροδέλες
  • 2-3 σκ. σκόρδο
  • 1 κ.σ. μαϊντανό, ψιλοκομμένο
  • 1 κ.σ. δυόσμο, ψιλοκομμένο
  • Αλάτι
  • Πιπέρι, φρεσκοκομμένο

Εκτέλεση συνταγής

Πρώτα απ’ όλα, καθαρίζουμε τις γαρίδες και τα καλαμάρια.

Κόβουμε τα καλαμάρια, σε ρόδες.

Τα πλένουμε και τα στραγγίζουμε, σε τρυπητό.

Στην συνέχεια, πλένουμε και τρίβουμε με σκληρή βούρτσα τα κοχύλια κάτω από τρεχούμενο νερό.

Τραβάμε και βγάζουμε τις κλωστές.

Βάζουμε σε κατσαρόλα το κρασί και το νερό να βράσει.

Ρίχνουμε και ζεματίζουμε 1 λεπτό, τα κοχύλια και τις γαρίδες.

Στραγγίζουμε και κρατάμε το ζουμί.

Έπειτα, πλένουμε και στραγγίζουμε πολύ καλά τα μύδια.

Τα σκουπίζουμε με απορροφητικό χαρτί και τα στεγνώνουμε όσο μπορούμε καλύτερα.

Βάζουμε το ελαιόλαδο σε κατσαρόλα επάνω στη φωτιά και έπειτα ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο σοτάροντας τα.

Μετά, τα αφαιρούμε με τρυπητή κουτάλα και τα αφήνουμε στην άκρη.

Προσθέτουμε τα καλαμάρια και τα σοτάρουμε, ώσπου να φύγει όλο το νερό που θα αφήσουν και να μείνουν με το ελαιόλαδο.

Ρίχνουμε τη ντομάτα, τον πελτέ ντομάτας, τα σοταρισμένα κρεμμύδια, το σκόρδο και το ζουμί που έβρασαν οι γαρίδες και τα κοχύλια.

Ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε, ώσπου να μαλακώσουν τα καλαμάρια και να πήξει η σάλτσα.

Προσθέτουμε τις γαρίδες, τα κοχύλια, τα μύδια, το μαϊντανό, το δυόσμο, αλάτι και πιπέρι.

Βράζουμε τη σάλτσα 5 λεπτά σε δυνατή φωτιά, ανακατεύοντας ελαφρά.

Έπειτα, την κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Βάζουμε σε κατσαρόλα νερό με 1 κουταλιά ελαιόλαδο, να βράσει.

Ρίχνουμε τα μακαρόνια και τα βράζουμε για 8 λεπτά περίπου.

Τέλος, τα στραγγίζουμε και τα ανακατεύουμε, μέσα στη σάλτσα.

Τα σερβίρουμε αμέσως.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Συμβουλές

  • Βάζουμε και ντομάτες κονσέρβας αν θέλουμε.
  • Αντικαθιστούμε τον μαϊντανό, με ψιλοκομμένο βασιλικό.

Σχετικές συνταγές

Source link
Σπαγγέτι alle vongole | Συνταγές ? Καλή όρεξη